آيا درست است آنچه را كه علماى اهل سنت، مخصوصاً بيضاوى، درباره امامت مى گويند: كه از عظيم ترين مسائل اصول دين است و مخالف با آن موجب كفر و بدعت است.
«إنَّ الامامة من اعظم مسائل اصول الدين. التي مخالفتها توجب الكفر والبدعة..». الصوارم المحرقة 3: 22
راستى منظور كدام امام است؟ منظور امامت ابوبكر است كه نه پشتوانه اجماع ـ و مردمى ـ را دارد، و نه دليل افضليت چنانچه دليل آن گذشت. بلكه فقط و فقط به اشاره و نظر يك نفر ـ آنهم جناب عمر بن الخطاب ـ بود؟
آيا واقعاً چنين امامتى از اصول دين است؟ و مخالفت با آن موجب كفر و بدعت است!؟
يا منظور امامتى است كه خداوند عزوجل آن را جعل كرده ـ (اني جاعلك للناس إماماً) البقرة: آيه 124 ـ و پيامبر اكرم مبلّغ و (تبليغ كننده) از آن است.!