آيا صحيح است كه مى گويند: عمر و ابوبكربا هم روابط حسنه اى نداشتند و يك بار در محضر پيامبر با هم درگير شده و با صداى بلند با هم برخورد كردند و سپس آيه (لا ترفعوا اصواتكم فوق صوت النّبي) حجرات: آيه 2... در نكوهش آنان نازل گرديد؟! كاد الخيّران أن يهلكا: ابوبكر و عمر. لمّا قدم على النبي وفد بني تميم أشار احدهما بالاقرع واشار الاخر
بغيره. قال ابوبكر لعمر: إنما اردت خلافي، فقال عمر: ما اردت خلافك فارتفعت اصواتهما عند النبي فنزلت يا
ايها الذين آمنو لا ترفعوا.. مسند احمد 4: 6 ـ بخارى ج 3: 19 كتاب التفسير الحجرات
و يك بار در دوران خلافت ابوبكر، او سند مالكيت زمينى را به دو نفر داده و آنرا امضاء كرده بود و عمر در آن نامه و روى امضاء ابوبكر آب دهان انداخته و آنرا پاره كرد. الدر المنثور 3: 252
و نظر عمر اين بود كه حسد ده جزء است، نُه جزء آن در ابوبكر و يك جزء ديگر آن در تمامى قريش است و ابوبكر در آن جزء نيز شريك است. شرح ابن أبي الحديد 1: 3